Van slangenmuur naar insectenmuur

Al een aantal jaar geleden was Petra, een gewaardeerd lid van de Vliegeraars, begonnen met een slangenmuur. Het gebeurde wel dat mensen die wel eens wat anders in hun tuin wilden hun oude stenen- en terrastegels illegaal in het park dumpten. Dat bracht haar op het idee om er een slangenmuur van te maken. Een slangenmuur slingert, analoog aan hoe een slang zich vooruit beweegt, door het landschap, denk aan een aantal op elkaar gestapelde S-en maar dan plat op de grond. Het idee erachter is dat door deze vorm er altijd delen van de muur zijn die op het noorden, zuiden, oosten, westen, zuidwesten, noordoosten, etcetera liggen. Kortom zon minnende en zon hatende (en alles daar tussenin) plantjes, mossen, schimmels, insecten kunnen allemaal een plekje vinden om zich te vestigen in of op de muur.

Eind 2025 was de slangenmuur misschien wel 30 meter lang, daardoor (niet genoeg stenen!) was de muur voor een groot deel slechts één steen hoog. Het wachten was op meer oude afgedankte stenen om de muur op te hogen. De klacht van de gemeente: “in een park horen geen stenen, ze maken onze maaimachines kapot”, had wel een kern van waarheid in zich, immers door de BBB en doordat een deel van de muur nog maar één-steen-hoog was, was een groot deel van de slangenmuur niet te zien. Na overleg met én de gemeente én een ecoloog kregen we toestemming om een echte insectenmuur te bouwen. De slangenmuur werd afgebroken en steen voor steen verplaatst naar een nieuwe lokatie.

Hierboven zie je het eindresultaat: een gemetselde muur van circa 80 cm hoog en 12 meter lang opgebouwd uit stenen, hout, bloempotten en dakpannen en kromgebogen in de vorm van een (half) hoefijzer waardoor ook nu weer delen van de muur naar alle windstreken gericht zijn.

Het idee van zowel de boomstam als de bloempot(ten) is om er bijenhotels van te maken: in de stam door er meerdere gaten in te boren, en in de bloempot door er rietstengels in te leggen. 

We vonden een oude parasolvoet in het park. Helaas zijn er nog altijd mensen die hun (bouw) afval in het park dumpen. Maar in dit geval kwam die voet goed van pas (trouwens, eerlijk is eerlijk, die gedumpte stenen kwamen eerder ook goed van pas). Ondersteboven bleek de parasolvoet prima te kunnen functioneren als drink- en badderbak voor de vogels. Op de foto aan het einde van deze pagina is de drinkbak net in de muur gemetseld.

Bij een insectenmuur hoort wat uitleg. Niet iedereen zal direct begrijpen waarom hier op deze mooie plek in het park zo’n “slordig” gemetselde muur met plantenpotten erin en zowaar, groeiende plantjes erboven op, is neergezet. Er moest een informatiebord bij. Petra, als drijvende kracht achter de bouw van deze insectenmuur mocht het onthullen. Leo, links op de foto, ontwierp en maakte het bord.

Het bord vermeldt ook de naam van de muur: “Het Vliegernest”. Vlieger zit natuurlijk in de naam vanwege zijn plek in het Vliegerpark, en nest vanwege onze hoop dat veel plantjes, insecten, schimmels er een plekje, een nestje, gaan vinden.

En, voor als je de muur wilt bezoeken: hij staat rechts van het Mario Kramer pad, het zandpad dat vanaf het fietspad recht het park inloopt. Op de Plattegrond het dunne streepje rechts van de Hofmark.